Vandaag ging op onze school de Voorleesweek van start met een toneeltje. Professor Meten, gewapend met meetlint, stapte als eerste de zaal binnen. Hij wilde — hoe kan het ook anders — de Voorleesweek meten: hoeveel centimeter een boek is, hoeveel pagina’s het telt en hoeveel woorden erin staan. Maar net toen hij eraan wilde beginnen, kwam Professor Weten binnen gewandeld, met een boeken. Hij had zich alweer “verloren in een prachtig verhaal”. Volgens hem draait voorlezen niet om cijfers, maar om voelen, luisteren en genieten.
Met een kamishibai verhaal toonde hij hoe verhalen kunnen raken. Zelfs Professor Meten moest toegeven dat verhalen helemaal niet te meten zijn… maar wel vrolijk, slim en dromerig maken.
En toen kwam Robot tot leven: “Verhaal… geladen! Emotie-niveau: onbekend! Help mij leren!”
Vanaf morgen: verhalenzoektocht!
Professor Weten en Professor Meten vertelden dat er in de hele school stukjes verhaal, kennis en verbeelding verstopt zitten. Overal in de gangen hangen prenten met QR-codes. Wie zo’n QR-code scant, hoort een verhaalfragment. Samen vormen ze een echte verhalenzoektocht.
Professor Meten besloot plechtig dat híj deze week niet de lengte van boeken zal meten, maar het aantal kinderen dat geniet.
Professor Weten zal dan weer “meten” hoeveel leerlingen een beetje wijzer worden van al die mooie verhalen.
En daarmee… zijn de voorleesweken officieel geopend!
De kinderen zijn er klaar voor, de robot staat op scherp en de verhalen wachten in elke hoekje van onze school.
